Εκνευριστικοί τύποι πελατών


  Κ επειδή είναι πολλοί θα πούμε τους top 6.

      Ο "ο πελάτης έχει πάντα δίκιο". Οκ, είναι λίγο κλισέ αλλά είναι κ απαραίτητο τις περισσότερες φορές στην προσπάθεια σου να εξυπηρετήσεις τον πελάτη να του δώσεις δίκιο.  Άλλα βέβαια μιλάμε για φυσιολογικές περιπτώσεις όπου κάποιος διεκδικεί το δίκιο του. Ξέρω γω, σε μια διαφωνία υπαλλήλου και πελάτη, ο υπάλληλος να κάνει λίγο πίσω και να λήξει το θέμα ειρηνικά. Όμως στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε όλοι πως αρκετές φορές αυτό αγγίζει τα όρια της εκμετάλλευσης. Οκ, να τον παραγγείλεις τον καφέ την ώρα που βρέχει, Οκ δεν είδες ότι έριχνε καρέκλες. Τα μπουμπουνητά δεν τα άκουγες; Νόμιζες ότι έσκαγαν πυροτεχνήματα; Κ σαν να μην φτάνει αυτό παίρνεις και στο κατάστημα να κάνεις τα παράπονα σου σαν άνθρωπος γιατί σου έβαλαν στο φρεντο καπουτσίνο κανέλα αντί για σοκολάτα. Κ τον πισωγυρνάς τον έρημο τον ντελιβερά κ τ ακούει κ από πάνω μετά γιατί άργησε λόγω βροχής κ λιώσαν τα παγάκια ξέρω γω.

    Ο "αγενής". Γενικά αντιπαθώ τους αγενείς ανθρώπους κάθε είδους. Λίγη ευγένεια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Σου λέει το κορίτσι στα τυριά στο σουπερμάρκετ καλημέρα κ εσύ της απαντάς "μισό κιλό γραβιέρα, στον λεπτό τον τρίφτη."  Ή πετάς στην ταμία  τα λεφτά αντί να τα δώσεις στο χέρι. Λες και θες να της πεις "πάρτα μωρή." Γιατί χρυσέ μου, τι σου έκανε; Σε μένα, δε θα βρεις ποτέ το δίκιο σου εάν δεν το ζητήσεις ευγενικά. Ε τώρα πως να το κάνουμε, είναι λίγο δηθενιά να πας να κάνεις τον καμπόσο στην ταμία του σινεμά ας πούμε γιατί δεν έχει θέση να σε βάλει στην τελευταία σειρά που θες εσύ . Δε σου φταίει αυτή που κάποιος πήγε και αγόρασε εισιτήριο πριν από εσένα. Το να την απειλείς ότι δε θα ξαναπατήσεις εκεί το πόδι σου και να της κάνεις τον μάγκα μπροστά στην Λίτσα από την οποία τρως απύθμενη παντόφλα στο σπίτι είναι αστείο.

   Ο "βιάζομαι". Οκ ρε μεγάλε όλοι βιαζόμαστε σ' αυτή την ζωή. Γενικά όλοι έχουμε κάτι να κάνουμε άρα δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Ο "βιάζομαι" όμως είναι ιδέα. Ο τύπος βιάζεται παντού. Στο φανάρι, στο ασανσέρ, στην ουρά της τράπεζας,ακόμα και στην τουαλέτα όταν την χρησιμοποιεί κάποιος άλλος. Είναι αυτός που την ώρα που διαλέγεις τούρτα για τα γενέθλια του παιδιού σου χτυπάει νευρικά τα δάχτυλα του στην βιτρίνα με τα παγωτά και ταυτόγχρονα φωνάζει στην υπάλληλο "¨κοπελιά να σου πω λίγο τι θέλω γιατί βιάζομαι;" Μπα σε καλό σου άνθρωπε μου από την μύτη μας την έβγαλες την τούρτα.  Είναι αυτός που όταν περιμένεις στην ουρά για να πληρώσεις την ευδάπ, θα κλέψει την σειρά της γιαγιούλας με το πι και της εγκύου με την κοιλιά στο στόμα. Η μια έχει όλη μέρα ελεύθερη και η άλλη περίμενε εννιά ολόκληρους μήνες, ας περιμένει λίγο ακόμα.Ξέρεις μόνο πότε δεν βιάζεται ο "βιάζομαι"; Όταν ένα κατάστημα κλείνει στις 9 κ αυτός μπουκάρει παρά πέντε. 

 Ο "εγώ σε πληρώνω". Άλλη μάστιγα από δω, Ο εγώ σε πληρώνω είναι ωραίος. Λέει το ποιηματάκι και καθάρισε. Τι γουστάρει να κάνει; Χρειάζεται ας πούμε κάποιος χαρτί από το ικα της περιοχής του κ η υπάλληλος δεν μπορεί να τον εξυπηρετήσει γιατί πχ του λείπει κάποιο δικαιολογητικό. Θα πει την μαγική προτασούλα και πιστεύει ότι θα κάνει την δουλειά του. Κ τι θες να σου κάνει η άλλη άνθρωπε μου αν εσύ ξέχασες να φέρεις το εκκαθαριστικό σου; Το ίδιο συμβαίνει κ όταν πέφτει το σύστημα σε κάποια υπηρεσία δημόσια και μη. ΕΓΩ σε πληρώνω. Οκ, και το τώρα το αρχαίο pc θα πάθει αυτανάφλεξη και μετά θα ξαναγεννηθεί και ως δια μαγείας θα δουλεύει. Πρώτα απ΄, όλα εσύ που σου αρέσει να ξεστομίζεις κάτι τέτοιο σ έναν υπάλληλο, νιώθεις καλύτερος άνθρωπος όταν τον προσβάλλεις κατάμουτρα; Κ εσένα ρε μεγάλε αν το πάρουμε αλλιώς σε πληρώνει κάποιος άλλος. Μπορεί κ εγώ ο ίδιος. Εκτός κ αν είσαι εισοδηματίας οπότε σε ζηλεύω έτσι κ αλλίως.  Αν υποθέσουμε ότι είσαι υπάλληλος σε κατάστημα κινητής τηλεφωνίας και πουλάς κινητά, σου δίνω τα λεφτά μου κ εγώ κ άλλοι τόσοι και ρολάρει η επιχείρηση και πάει λέγοντας.Είπαμε λίγη ευγένεια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

Ο "ψάχνω γκόμενα". ρε φίλε αλήθεια τώρα; είσαι όπως είσαι, έχεις μια γυναίκα σαν τα κρύα τα νερά και την ώρα που είστε στον μανάβη και πάει η καημένη να διαλέξει ντομάτες για τα γεμιστά κλείνεις το μάτι στην ταμία και της πετάς χαρτάκι με τηλέφωνο; Γιατί να το κάνεις αυτό. Ευγενική ήταν η καημένη όταν είπε "καλήμερα κύριε, πως είστε". Δεν νομίζω πως σκέφτηκε "ουάου, να μια ωραία ευκαιρία να φλερτάρω με κάποιον που είναι λίγο μεγαλύτερος από τον μπαμπά μου". Το ίδιο ισχύει και για τους stalker πελάτες που προσεγγίζουν μέσω facebook την υπάλληλο στο παιχνιδάδικο και δε συμμαζεύεται. Αυτά τα ταμπελάκια έχουν κάψει πολύ κόσμο.

Ο "θέλω να κάνω χαμούλη".Ή αλλίως ο "ψειρίζω την μαιμού". Είναι αυτός που θα σε περιμένει στην γωνία για να κάνεις το λάθος και αν είσαι αρκετά άτυχος για να συμβεί αυτό θα δημιουργήσει μεγάλο χαμό. Ζει σε έναν δικό του κόσμο όπου τα θέλει όλα κάπως συγκεκριμένα ανεξαρτήτως συνθηκών. Κάντο εικόνα :Σαββάτο μεσημέρι, έξω χαρά Θεού. Εσύ λιώνεις πάνω από την ταμειακή στο σούπερμάρκετ περιμένοντας πότε θα σχολάσεις. Και σκάει ένα ζευγάρι γύρω στα 25 με 30 το πολύ. Η κοπέλα έξαλλη. Γιατί; Δεν της άρεσε η συσκευασία του ψημένου κοτόπουλου που αγόρασε. Δεν ήταν ούτε σκισμένη ούτε τίποτα. Ήταν όλα μια χαρά. Ήθελε όμως μια άλλα συσκευασία που είχε δει σε ένα άλλο μαγαζί. Εντάξει αυτό που έγινε δεν έχει προηγούμενο. Το έφτασε το θέμα ως τον διευθυντή. Να ωρύεται και να απειλεί πως θα αφήσει πίσω το κοτόπουλο. Μετά από μισή ώρα κοντά που προσπαθούσε να κάνει το δικό της κάποιος Αγιος άνθρωπος βρήκε μια λύση και γλιτώσαμε από δαύτη. Μα αν είναι δυνατόν, καλή μου έχεις ένα αγόρι σαν τα κρύα τα νερά. Τρέχει σαλάκι. Αντί να τον πάρεις σαββατιάτικα  να πας την βόλτα σου, να πιεις το καφεδάκι σου κάθεσαι κ αναλώνεσαι μπροστά σε τόσο κόσμο για μισό κιλό κοτόπουλο; μα για κοτόπουλο;