Η ζωή τις πρώτες μέρες μ' ένα μωρό...


  Πάντα πίστευα πως ένας γάμος τ' αλλάζει όλα. Φέρνει τα πάνω κάτω, αλλάζει η καθημερινότητα σου, η ρουτίνα σου και δε συμμαζεύεται. Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να παντρευτώ και εγώ με την σειρά μου συνειδητοποίησα πως η ζωή μου είχε αλλάξει πολύ νωρίτερα. Πιο συγκεκριμένα αναφέρομαι στην μέρα που συγκατοικήσαμε. Ε ναι, τότε μπορούσαμε να μιλάμε για αλλαγές, όχι αστεία. Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με τον ερχομό ενός παιδιού. Τώρα μπορεί πια να μιλάω εκ του ασφαλούς, αλλά δεν γίνεται να ξεχάσω πως η ευλογημένη γέννηση του γιου μου, εκτός από ευτυχία μου έφερε και πολύ πολύ τρόμο.

    Επιλεγμένα είδη για το σπίτι. με 1+1 Δώρο! Ισχύει για αγορές έως 12/11/2018.

  Εννιά μήνες εγκυμοσύνης με τα πάνω τους και τα κάτω τους και η ανυπομονησία έφτασε στο τέλος της και επιτέλους γεννάω. Γιούπι.!!! Προγραμματισμένη καισαρική, όλα σχεδιασμένα και έτοιμα, κανένας λόγος ανησυχίας. Όλα πήγαν τέλεια, το μωρό ένας κούκλος και εγώ έλεγα ανέκδοτα για ξανθιές στον τραυματιοφορεά όλο χαρά. Όταν βγήκα από το χειρουργείο με ύφος νικητή, θυμάμαι που συγγενείς και φίλοι με υποδέχτηκαν μετά Βαΐων και κλάδων. Τέτοια υποδοχή ούτε η Μαντόνα. Φτάνοντας στο δωμάτιο, μου είπε η μαία "ωραία ξεκουράσου λίγο, σε λίγα λεπτά θα σου φέρουμε το μωράκι". Εδώ να σας πω ότι γέννησα σε δημόσιο νοσοκομείο και έτσι είχα το μωρό μαζί μου όλο το 24ωρό. Εκεί κατάλαβα πως τέλος τ' αστεία. Όπα ρε μεγάλε, κ τώρα τι κάνουμε; Ψιλοπανικοβλήθηκα του τύπου αν θα τα καταφέρω, αν θα θηλάσω, εάν θα θηλάσω σωστά γιατί είναι και αυτό ένα μεγάλο θέμα, κάθε πότε να τον αλλάζω και διάφορα άλλα. Κοινώς συνειδητοποίησα πόσο άπειρη και άσχετη ήμουν στην πραγματικότητα. Η Πολυάννα στο δάσος.Όλα αυτά ευτυχώς δεν ήταν και τόσο δύσκολα όσο φανταζόμουν και έτσι σε λίγες ώρες άρχισαν όλα να παίρνουν το δρόμο τους. Δυσκολευόμουν με τον θηλασμό και την αϋπνία. δεν μπορώ να πω, αλλά αυτό με δυσκόλεψε περισσότερο ήταν οι τριγύρω που ήταν συνεχώς δίπλα μου για να βοηθήσουν μεν, αγχώνοντας με πολύ δε. Όταν έχεις κοιμηθεί μόλις 2,5 ώρες το τελευταίο 24ώρο και πονάς από την καισαρική το τελευταίο πράγμα που θες να ακούσεις είναι εάν κρατάς σωστά το μωρό και εάν είναι σωστό να ξυπνάς το μωρό για να φάει και άλλα χίλια δύο. Υπάρχουν στα μαιευτήρια δόξα τον καλό Θεούλη αρμόδια άτομα να σε καθοδηγήσουν και να σου λύσουν όλες σου τις απορίες.Λίγο η κούραση, λίγο το άγχος, λίγο οι ορμόνες από Πολυάννα στο Δάσος έγινα ο κακός ο λύκος ξαφνικά. Αλλά λοχεία ήταν, ποιος θα μπορούσε να με παρεξηγήσει...

      

Εκπτώσεις σε smartphones & laptops, από 49,90€! Ισχύει για αγορές έως 25/11/2018.

     Οι μέρες πέρασαν και επιτέλους πήραμε περιχαρείς το μωράκι μας και από δύο πλέον γυρίσαμε στο σπίτι μας τρεις... Τις πρώτες μέρες στο σπίτι τις θυμάμαι πολύ θολά. Αν μπορούσα να τις περιγράψω με τρεις λέξεις αυτές θα ήταν θηλασμός, αϋπνία και πλυντήρια... Πολλά πλυντήρια... Ούτε και φανταζόμουν πως ένα τόσο δα μικρό πλασματάκι θα μπορούσε να λερώνει τόσα πολλά ρουχαλάκια τόσο πολύ γρήγορα... ;

   

      Το θέμα είναι πως για όσο ήμουν στο μαιευτήριο, μια ασφάλεια παραπάνω την ένιωθα βλέποντας συνεχώς μπροστά μου άτομα με άσπρες ποδιές. Είχα στο μυαλό μου πως ότι και να συνέβαινε εκεί υπάρχουν άτομα να δώσουν σε όλα λύση. Τους είχα ζαλίσει. Στο σπίτι όμως δεν υπάρχουν άτομα με άσπρες ποδιές. Υπάρχουν μόνο νυσταγμένες μαμάδες και μπαμπάδες που τρομοκρατούνται έαν το μωρό βγάζει μια γουλιά, ή εάν το μωρό έχει κολικούς ή εάν τα κακά του δεν έχουν το φυσιολογικό χρώμα. Πραγματικά το θέμα "κακά" με άγχωνε πάρα πολύ. Κάθε αλλαγή σε συχνότητα, σε χρώμα ή σύσταση, ήταν ικανή να με κάνει να τηλεφωνήσω στην παιδίατρο ότι ώρα κ αν ήταν. Για το κεφάλαιο θηλασμός δε, θα μπορούσα να γράφω σελίδες ολόκληρες. ΤΟ ΑΓΧΟΣ. Τώρα βέβαια που το ξαναβλέπω από άλλη θέση, καταλαβαίνω πως ήταν τζάμπα και βερεσέ άγχος. Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο και να μου δώσω μία συμβουλή θα ήταν ¨" κοπελιά χαλάρωσε και άσε την φύση να κάνει την δουλειά της". Κάτι άλλο που επίσης με βασάνιζε ήταν ο βραδινός ύπνος. Όχι του μωρού, ο δικός μου. Θυμάμαι ειδικά το πρώτο βράδυ που δεν ήθελα να κοιμηθώ από φόβο μήπως δεν τον ακούσω όταν θα κλάψει. Λές και θα είχα το μωρό μισό χιλιόμετρο μακριά. Με το ένα χέρι μέσα στην καλαθούνα κοιμόμουνα, που λέει ο λόγος. Τελικά η νύστα με νίκησε κ κοιμήθηκα σαν γαϊδούρι. Για κανένα τετράωρο βέβαια, κ αυτό με διαλείμματα. Το μωρό ήξερε καλύτερα από εμένα, και στο 3ωρο ξυπνούσε για να φάει. Πραγματικά η φύση ξέρει καλύτερα. Τουλάχιστον από εμένα. 

     Είχα απορροφηθεί τόσο πολύ να τα κάνω όλα σωστά που δεν κατάλαβα πως πέρασε ο καιρός. Κοντεύαμε μήνα όταν πια άρχισα να χαλαρώνω. Κ να το απολαμβάνω πραγματικά. Όχι ότι τα βράδια κοιμόμουν,άλλα πλέον είχα συνηθίσει να κοιμάμαι  λίγο και όμως εγώ ήμουν τούρμπο. Άσε που όταν σηκωνόμουν για να θηλάσω τη νύχτα έβλεπα με την ησυχία μου ότι ήθελα στο netflix. 

    Ο μπέμπης πήρε κάνα δυο κιλάκια και εγώ άρχισα να παίρνω τα πάνω μου  Πέταξα την νυχτικιά και φόρεσα ξανά τα ρούχα μου. Ξεκίνησα να επανέρχομαι στην φυσιολογική μου ζωή. Μπορούσα να συζητήσω με τον άντρα μου και για κάτι άλλο εκτός από ποιο σούπερ μάρκετ έχει προσφορά τις πάνες. Ήμουν ικανή να ακούσω την κολλητή μου να μου εξιστορεί πως πήγε το ραντεβού της, και να βγαίνω έξω από το σπίτι περιποιημένη όπως πριν.  Θυμήθηκα ότι εκτός από μαμά είμαι και γυναίκα,και φίλη και χίλια άλλα δυο.  Έκανα ακριβώς ότι πριν, απλώς τώρα είχα και "παρέα". Την καλύτερη...